3 Ağustos 2020 Pazartesi

Kılavuz ve Şahit

Güzel Kızım;

Bugün seninle telefonda konuştuktan sonra - ki 16 gündür biraraya gelemedik malum sebeplerden - içimde tekrar tomurcuklanan ve iyi hissettiren bir duygu oldu.

Büyümene kılavuzluk etmek; yürümeyi, trambolinde zıplamayı, hulahupunu çevirmeyi öğrenmene yardım etmek, bale yapmak, paten kaymak gibi birçok tutkunu keşfetmende aracı olmak - ve daha sayamadığım bir sürü şeye önayak olmak - dünyada tadabileceğim en güzel duyguyu tattırdı. Hele bunlar arasında ileriye taşıdıklarını yaparken seni izlemek, başardığında gözlerindeki ışıltıyı görmek ve ona şahit olmak... Sanırım bir insanı, bir babayı tatmin edebilecek pek fazla şey kalmıyor hayatta bunu tattıktan sonra.

İşte bütün bunlardan dolayı, belki bir gün çıkıp "sana minnettarım" diyeceksin ya... O gün "asıl ben sana minnetarım" diyeceğim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder