Varlığımızı, nereden baktığımıza bağlı olarak, birçok başka somut ya da soyut varlığa, nesneye ya da olguya borçluyuz kızım. Ama en çok da tabiata, doğaya borçluyuz. Tabiatın var olmak için ihtiyaç duyduğu tek şey ise kendisidir. Diğer her varlık ona tabidir. Biz, insanlar, ona tâbiyiz.
Doğa, bize varlığımızı devam ettirmemiz için cömert davranmış. Biz de iyi sayılabilecek adaptasyon yeteneğimiz ile ona ayak uydurmuşuz. Değiştirmeye de çalışmışız.
Fakat doğa, hem onu hem kendi varlığını önemsemeyenlerin yanında pek durmamış.
Bu sebeple, varlığını önce kendine borçlusun. Onu ne ya da kim için ne kadar, ne zaman ve nerede riske edeceğini doğru hesaplamalısın. Aksi halde, doğa da sana arka çıkmayacaktır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder