bilgisayar ile büyümenin getirilerinden (yoksa kayıplarından mı demeliydim?) biri de bu işte çocuğum; öğrenmeye başladığın her konuda aslında bir "beginner" dahi olmadığını hatırlamak ve ilerlemek için bir başlangıç noktası olarak "hello world"ü benimsemek.
ben de "babalık" kavramını öğrenmeye başlayacağım. seninle. o yüzdendir ki burada "world" sen oluyorsun; yeni bir dünya. ve ben sana "melaba" diyerek başlıyorum.
bir yetişkine pek de yakışır bir selam verme şekli değil bu "melaba", kabul. fakat ilişkimizi salt ciddiyet üzerine inşaa etmememiz gerektiğinin bir hatırlatıcısı olarak buraya not düşüyorum. bu aralar seni düşünmekten, hatırlamakta zorluk yaşadığım bir gerçek sonuç itibariyle.
saklayacak değilim, bir yandan anneni güvende hissettirmeye ve sağlığına odaklanmaya çabalarken diğer taraftan senin, annenin karnındaki yolculuğun boyunca nasıl olduğunu merak edeceğim. sanırım bu yalnız senin yolculuğun olmaktan bu noktada çıkıyor. bu üçümüzün yolculuğu ve burada başlıyor. ve ben merakla fakat sabrederek bir sonraki günü bekliyorum.
işte bu blog da meraklarımın, merak ederken yaşadıklarımın ve hissettiklerimin bir aynası olacak. bu bana iyi gelecek diye düşünüyorum. fakat hayat ekseriyetle düşündüklerin ve planladıklarından farklı seyreder. bu da sana ilk ve daha doğmadan nasihatim olsun.
büyüyünce arkadaşlarına "benim babam bana daha doğmadan evvel nasihat verirdi" diye hava atarsın.
biraz tuhaf bi' başlangıç oldu, biliyorum. yine de bu blog birinci amacına hizmet ediyor demektir. ikinci amacı mı? sen doğ hele. biraz büyüdükten sonra o amacına hizmet edip etmediğini de göreceğiz.
şimdilik o küçük yuvanda iyi olman dileğiyle.
not: arada bir annene verdiğin rahatsızlık dolayısıyla, annene "sana rahatsızlık veriyorsa kızayım biraz" diyorum ya hani; idare et ;)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder